نقش "سبز اموی" در نبرد صفین
بسم الله الرحمن الرحيم
استفاده از نمادهاي رنگي براي مقاصد سياسي محدود به دوره تاریخی کنونی نیست. بررسی های تاریخی نشان می دهد استفاده از نمادهای رنگی در صدر اسلام نیز رایج بوده است.
يكي از اين رنگها كه در تاريخ اسلام توسط دوست و دشمن از آن استفاده شده است، رنگ سبز ميباشد. در تاريخ اسلام معاويه اولين كسي است كه از اين نماد رنگي استفاده كرد. او در جنگ صفين به 4000 نفر از سربازانش دستور داد تا لباس سبز بپوشند و از پشت به سپاه امام علي(ع) حمله كنند، و سپاه اصلي از رو به رو حمله نهايي را آغاز كند.
اما مالك اشتر، فرمانده غيور سپاه امام(ع) نيز به قبيله ربيعه و همدان گفت تا به مقابله «سبزجامگان» برخاسته و توطئه اين گروه را خنثي كنند. شايد دليل استفاده از اين رنگ، تمايز آنها از سربازان امام علي(ع) است تا در حمله اصلي سربازان معاويه به اشتباه نيافتاده و سپاهيان خود را نكشند (فرمانده سپاه سبز اموي، عبيدالله بن عمر پسر خليفه دوم بود كه به جرم قتل دو نفر انسان بيگناه محكوم به قصاص شده بود و براي فرار از قصاص به معاويه پناهنده شده بود.) نصربن مزاحم(ق3) نويسنده كتاب معروف «پيكارصفين» در ص 452 آن ماجرا را اينچنين توصيف ميكند:
«آن شب معاويه چهارهزار سوار و پيادة سبز جامه آماده كرد و به ايشان فرمان داد كه از پشت به علي عليه السلام هجوم كنند، ولي هَمْدانيان دريافتند و با آنان روبرو شدند و در برابر آنها استوار ايستادند، و آن شب تا صبحدم به پاسداري و نگهباني در ايستادند، و علي عليه السلام ضمن رفت و آمدهايي كه در ميان سپاه خود ميكرد، گذارش به منطقه اردوگاه ربيعه افتاد و در ميان آن قبيله ماند»
او در صفحه 621 همان كتاب به رجزهايي كه سپاه سبزپوش معاويه در مقابل سپاه موج آسا و زرهپوش علي(ع) ميكردند اشاره ميكند و مينويسد:
«يك بار كه نجاشي نيز با ايشان بود برخوردي چنين روي داد و وي رَجراجَه (سپاه موج آسا)ي علي، و خَضريّه (سپاه سبزينه پوش) معاويه را مقايسه كرد و هر يك از دو طرف به سپاه خود افتخار مينمود. شاميان گفتند: (نيروي) خضريه نيز همچون (نيروي) رَجراجه (يا موج آسا) خوانده ميشدند و فرماندهي آنها را كه همگي داراي سلاح و شمشير و زره بودند سعيد بن قيس برعهده داشت، و خضريه (يا سبزينه پوشان) نيز چهارهزار تن به فرماندهي عبيدالله بن عمر بن خطاب بودند كه نشانة سبز داشتند.»
به نام خدا و یاد مهدی (عج)